İnsanoğlunun lüks zevklerini tatmin etmek için;hayvanların, mezbahalarda işkence yapılarak öldürülmesi,eğlence sektörünce kullanılmasına karşıyım.

Kürk insanlık dışı yolla elde edilir.Hayvan kürkü giymek nedir yahu?

  Kürke Hayır platformunu destekliyorum..

Şarkı Sözü;

Taşırım ben hasretin yükünü

Google'den Gelen Aramalar:

• hadise mesajımı almıştır o şarkı ritmi (2)

Aslında bir erkeğin bu şarkıyı söylemeside garip.Bir kadın bir erkeğe söylemezmi "Sen benim soyadımsın".Ama Fettan CAN yazdığını öğrenince daha bi manalı geldi hak verdim yani "Soyadımsın" CAN harbiden sağlam olmuş söz.

neyse efendim kısa bi geyik olsun işte .

Murat BOZ dinlettiren bir şarkı olmuş.Hani birine birşeyler anlatmaya çalışsam tam yerinde bi şarkı olurdu.

sözlerine baksanıza;

Bizim çocukluğumuzda…

Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.

Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.

Hatta babanım bile anahtarı yoktu.

Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi.

Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki…

…

En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.

Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.

Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.

Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.

…

Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.

Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.

Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.

Mahallemizdeki teyzeler annemiz gibiydi.

Susayınca girer evlerine su içerdik.

Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.

Kısaca evine gidip gelen (…ki; sadece çişi gelen giderdi evine) elinde mutlaka yiyecekle dönerdi.

Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi.

Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu.

…

Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır çantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık.

Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.

Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi…

Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı.

Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.

Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.

Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.

Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik, ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.

…

Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.

Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki. Komşumu tanımıyorum ama evinin camında, temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.

Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem.

Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece; bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri.

Evlerimiz var, içinde yaşayan yok. Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.

Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar…

Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz..

…

Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.

Ben kapılarında 'vale'lerin, 'bady'lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.

Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp, taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana.

Benim değildir bu kültür.

Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder.

Nedir bunlar?

Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk.

Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk.

İyi de neden böyle olduk ?

Biz mi istemiştik?

Yoksa birileri mi böyle istedi?..

'Her toplum hak ettiği gibi yönetilir' derler ya, hak ettiği gibi de yaşar diyelim mi?

…

Not: Bu satırlar bana ait değil. Kim yazmışsa güzelde yazmış. Bir mail geldi paylaşayım dedim.

Bende böyle bi çoçukluk yaşayanlardan biriyim..

Google'den Gelen Aramalar:

• can yücel bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı (1)
• merhaba ben kapitalizm !ben kapitalizmim ve kızlarınızı barbie\lerle büyüttüm sizden estetikoperasyon için para istiyorlarsa bu şaşılacak bir durum değilben kapitalizmim ve çıkarlarım uğruna üstünüze moda endüstrisini saldım!sonuç: 17 yaşındaki kızların x (1)

Artık eskisi gibi her hafta sonu birileri ile dışarı çıkmak istemiyorum. Beni yoran ilişkiler, yeni tanışmalar, yeni yüzler aramıyorum. Eski dostlukların da özetini çıkarmaya başladım.

İlişkilerde tasarrufa gidiyorsun her şeyde olduğu gibi ve gereksiz insanları hayatından atmak istiyorsun.Yapmacık, inanmadan konuşmak istemiyorum artık. Beni anlamayanlarla konuşmak cümle kirliliği yaratıyor ve hak edenlere saklıyorum enerjimi. İstediğime istediğimi deme özgürlüğüne sahibim, eleştirme hakkını oluşturan yaşamışlık ve yeterli yaş faktörü artık bende de var.

Ben demiştim sendromunda olanlarla arkadaşlıkları bir kez daha sorguluyorsun. İlişkilerini sadeleştirmeye başlayınca sıra iyi ve kötü gün dostlarını ayıklamaya geliyor. Kötü gün dostlarını belirliyor ve onlara daha çok önem veriyorsun. İyi gün dostu bulmak ne kadar kolaysa kötü gün dostu bulmak bir o kadar zor, biliyorum. Dostlar ihtiyaç olduğunda göçmen kuşlar gibi sıcağa uçuyor ve sadece seninle birlikte sürüden ayrı düşenler kalıyor..

Zamanın ne kadar kıymetli olduğunu öğreniyorsun buralara kadar gelirken. Uzun düz otobanlardan olduğu gibi, kestirme bozuk yollardan da ulaşabilirsin hedeflerine. Kestirmeleri de öğrendim gide gele. Boş geçen her saniye değerli artık. Daha yapılacak çok şey var ama çokta yorulmaktan kendimi çokta hırpalamaktan yana değilim.

Gerektiğinde hayır demeyi öğrendim ve bu kelime başta karşındakine kırıcı gelse de senin için hayat kurtarıcı olabiliyor.Sevgiye önem vermek gerektiğini, zamanı geldiğinde elinde sadece sevginin kalacağını biliyorum. Sevgi paylaşıldıkça oluşuyor, olgunlaşıyor.

Aileme, ve seçtiğim tüm dostlarıma daha önce göstermediğim sevgi ve ilgiyi gösteriyorum. Biliyorsun ki gidenlerin ardında sadece iyilikler kalıyor, ne kadar sevgi dolu olduğu hatırlanıp anılıyor.Bana çok genç olduklarını hatırlatırcasına nedense tecrübelerimi, fikirlerimi sormaya başladılar.

Vereceğim cevaplar belki çok anlamsız geliyor ama yine de dinliyorlar ama ben biliyorum ki yaşamadan hiçbir şey öğrenilmiyor. Yaşamışlığın oluşturduğu bir alçakgönüllülükle gülüyorum içimden sadece.Artık daha şık giyiniyorum, senelerle birikmiş dolaplar dolusu kıyafet var ve bunları kendimle paylaşmalıyım.

Önce kendine güzel görünmelisin, kokoz da deseler kendi zevkime göre giyinmek istiyorum, böyle hissediyorum. Modaya uymak adına popomun sığmadığı düşük bel pantolonlara sığmıyorum diye kendimi üzme tercihini de kullanabilirim. Ayıp, günah ya da ne derler korkuları çoktan geride kaldı .Dostlarıma, kendimize yemek yapmak hoşuma gidiyor.

Mutfak eskiden bir zulüm iken şimdi zevk aldığım mekanlar arasına giriyor. Farklı lezzetler denemek güzel ve kendi lezzetimi kendimde yaratabileceğim belli bir damak zevkim ve mutfak kültürüm oluştu.Sonra Sezen’in şarkısındaki gibi anneni daha sık düşünüyorsun ve hatta anlıyorsun.

İşte bu yeni alışmaya başlanan ve giderek hoşa giden yeni duruma olgunluk deniyor. Yaşamışlığın, görmüşlüğün, geride kalmış üflenmiş doğum günü mumlarının bir sonucu kendiliğinden ortaya çıkıyor hayatın bir dönemecinde bu olgunluk.

Ne zaman dersen herkese göre, ne kadar dolu yaşadığına göre değişiyor bu olgunluk çağına ermek.İnanın bana hayattaki düşüşler, zor alınan virajlar bu zamanı hızlandırıyor. Kendi dünyanın küçüklüğünü keşfetmek ve buna rağmen kendinin kıymetini bilmek çok işe yarıyor.

Bir gün hepinizin bu huzurlu olgunluğu bulmasını diliyorum.

Can Dündar

En büyük hatalarımdan biridir,çevremdekileri olduğundan fazla şımartmak,benim kaybettiğim birsey yok sadece onlara üzülüyorum,her şeyleri var ama mutsuzlar.Can dündar abimizin yazısı buna çok güzel örnek olmuş

anonim..

Merhaba sevgili okuyucu.

Yeni bir kategori açmayı düşündüm ve kullandığım ilk uygulamayı açıklayacağım size.Android tabanlı telefonunuzda yada tabletpc'nizde Sketch Free ile çizim yapmak oldukça kolay.Sade ve kolay kullanımıyla telefonunuzda karakalem çizimler yapabilir,renk paletleriyle de reknsel değişimler yapabilirsiniz.Özelliklede resim çizme yeteneği olan kişiler için daha  kullanışlı hale geliyor program.

Yaptığınız çizimi beğenmediğiniz yada hata yaptığınızda geri al komutuyla kaldığınız yerden devam edebilirsiniz.Çiziminiz bittiğinde arkadaşlarınızla paylaşabilirsiniz.

Can sıkıntısıyla eskiden ağaç kabuklarına,yada oturduğunuz bankoya  çakı ucuyla cizimler yaptığınız olmuş olabilir.Eee tabi teknoloji gelişti artık cepte çizim keyfi yaşamak hatta bunu anında dostlarınızla paylaşmak Sketch Free programıyla mümkün hale geliyor.

Uygulama Özellikleri:

- 11 fırça çeşidi.

- İleri/Geri alma.

- Renk paleti.

- SD karta kayıt.

- Email ve MMS desteği

Google play marketten indirmek için BURAYI tıklaya bilirsiniz.

Google'den Gelen Aramalar:

• android uygulama (1)

ilginç bir reklam  çalışması olmuş.Yaw bunlar diablo 3 beklemekten evde kalmış teyzeler olmasın .Benimde favorim barbarian dır . Artık bizimde bilgisayarı değiştirme zamanı geldi.

Google'den Gelen Aramalar:

• diabloda bilgisayar değiştirme (1)